Cennik PDR

Technologia PDR

Naprawa metodą Paintless Dent Repair (PDR) polega na usuwaniu odkształceń blachy bez naruszania fabrycznej powłoki lakierniczej. Technologia wykorzystuje specjalistyczne narzędzia umożliwiające precyzyjne przywrócenie pierwotnego kształtu elementu, dzięki czemu pojazd zachowuje oryginalny lakier i wartość rynkową.

W zależności od konstrukcji elementu naprawa może być wykonywana:

• od strony wewnętrznej, poprzez odpowiednie modelowanie blachy
• metodą klejową od strony zewnętrznej, gdy dostęp od wewnątrz jest ograniczony

Zakres obowiązywania cennika

Przedstawione ceny obejmują wyłącznie wykonanie naprawy metodą PDR.

Nie obejmują one kosztów:

• demontażu i montażu elementów wyposażenia
• wymiany elementów jednorazowych
• wymiany części
• materiałów dodatkowych

Wycena powyższych operacji wykonywana jest odrębnie, zgodnie z technologią producenta pojazdu oraz obowiązującymi normami według systemów eksperckich.

Podział uszkodzeń

Na potrzeby kalkulacji rozróżnia się trzy grupy uszkodzeń:

• wgniecenia do 40 mm
• wgniecenia od 41 do 70 mm
• wgniecenia powyżej 71 mm

Uszkodzenia większych rozmiarów rozliczane są niezależnie od ilości drobnych wgnieceń.

Elementy aluminiowe

Naprawa elementów wykonanych z aluminium wymaga większego nakładu pracy oraz zastosowania odmiennej technologii.

Dla elementów aluminiowych stosowany jest dodatek 25%, który został uwzględniony w odpowiednich pozycjach cennika.

Naprawy hybrydowe

Jeżeli technologia naprawy wymaga połączenia metody PDR z tradycyjną naprawą blacharsko-lakierniczą, wartość naprawy PDR dla lakierowanego elementu może zostać odpowiednio skorygowana. W przypadku naprawy elementu metodą PDR oraz lakierowania stosuje się korektę -20%.

Pozostałe operacje rozliczane są zgodnie z kosztorysem wykonanym w systemach eksperckich, takich jak Audatex, DAT lub Eurotax.

Demontaż elementów

W przypadku utrudnionego dostępu do miejsca uszkodzenia może być konieczny demontaż między innymi:

• podsufitki
• szyb
• relingów
• lamp
• pokrywy silnika
• pokrywy bagażnika
• drzwi
• elementów wyposażenia wnętrza

Wszystkie demontaże muszą być udokumentowane fotograficznie.

Dokumentacja szkody

Prawidłowo wykonana dokumentacja fotograficzna stanowi podstawę kalkulacji kosztów naprawy, określenia technologii naprawy oraz późniejszej weryfikacji zakresu uszkodzeń. Wszystkie oględziny powinny być wykonywane według jednolitych standardów, zapewniających możliwość odtworzenia rzeczywistego stanu pojazdu na każdym etapie likwidacji szkody.

• oględziny uszkodzeń należy wykonywać przy użyciu dużej lampy cieniowej wyposażonej w trzy pasy świetlne, zapewniającej jednoznaczne uwidocznienie wszystkich deformacji poszycia
• każde wgniecenie powinno zostać oznaczone markerem w formie półkola, co umożliwia jego identyfikację oraz prawidłowe zliczenie podczas analizy dokumentacji
• w przypadku wgnieceń o średnicy powyżej 41 mm każde uszkodzenie powinno zostać oznaczone indywidualnym numerem oraz udokumentowane z użyciem linijki pomiarowej
• jeżeli na jednym elemencie występuje bardzo duża liczba uszkodzeń (powyżej 100 wgnieceń), dopuszcza się zastosowanie metody próbkowania polegającej na oznaczeniu połowy lub jednej czwartej powierzchni elementu (np. maski lub dachu), a następnie określeniu całkowitej liczby wgnieceń poprzez pomnożenie wyniku przez odpowiedni współczynnik
• dokumentacja wstępna powinna obejmować fotografie pojazdu z czterech stron, zdjęcie numeru VIN, tabliczki znamionowej oraz wskazania przebiegu na zestawie wskaźników
• dla każdego uszkodzonego elementu należy wykonać zdjęcie ogólne obejmujące całą powierzchnię wraz z widocznymi oznaczeniami markerem oraz wpisaną liczbą zidentyfikowanych wgnieceń
• następnie należy wykonać dokumentację w lampie cieniowej, tak aby wszystkie uszkodzenia były wyraźnie widoczne w odbiciu pasów świetlnych
• dla każdego elementu należy wykonać minimum trzy fotografie dokumentujące zakres uszkodzeń, a w przypadku bardziej skomplikowanych uszkodzeń liczbę zdjęć należy zwiększyć do poziomu umożliwiającego pełną ocenę techniczną
• powyższą procedurę należy powtórzyć dla każdego uszkodzonego elementu pojazdu

Po zakończeniu oględzin sporządzana jest szczegółowa ocena techniczna obejmująca kwalifikację elementów do naprawy metodą PDR, naprawy hybrydowej, naprawy blacharsko-lakierniczej lub wymiany, a także wskazanie elementów aluminiowych, wymaganych demontaży oraz wszystkich dodatkowych czynności technologicznych.

Dokumentowanie dużych wgnieceń

Wgniecenia przekraczające 41 mm powinny zostać udokumentowane indywidualnie poprzez:

• zdjęcie całego elementu
• zdjęcie z podziałką pomiarową
• zdjęcie z wykorzystaniem lampy cieniowej
• oznaczenie numeracyjne każdego uszkodzenia

Polerowanie

Jeżeli po wykonaniu naprawy zachodzi konieczność miejscowej korekty powierzchni lakieru, czynność ta może zostać wykonana w ramach procesu technologicznego PDR według decyzji technika.

Postanowienia końcowe

Podczas oględzin i naprawy należy uwzględnić, że kwalifikacja sposobu naprawy ma charakter dynamiczny. Na każdym etapie procesu technologicznego — począwszy od oględzin, poprzez demontaż elementów, aż do właściwej naprawy — dopuszcza się zmianę kwalifikacji elementu z naprawy metodą PDR na naprawę hybrydową, tradycyjną naprawę blacharsko-lakierniczą lub wymianę elementu, jeżeli po odsłonięciu uszkodzeń lub wykonaniu dodatkowych czynności technologicznych ujawnią się okoliczności uniemożliwiające wykonanie naprawy zgodnie z zasadami technologii PDR oraz wymaganiami producenta pojazdu. Do takich okoliczności zaliczamy między innymi pęknięcie lakieru, nadmiernie rozciągniętą blachę, zaburzenie struktury lakieru czy zerwanie połączeń klejowych.